محمد مؤمن بن محمد زمان الطبيب التنكابني ( حكيم مؤمن )
491
تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى )
درد رحم ايرسا ضماداً . بابونه . بنات وردان ضماداً ، به غايت مفيد . بيض مجرّب . تيواج . حاشا . صلبه ضماداً . خمان حمولًا . دهن بلسان حمولًا . راوند . زعفران حمولًا . سداب ضماداً و همچنين روغنش . سيساليوس . سيسنبر . شفنين برّى پيهاش ، به غايت مفيد دانستهاند . شونيز جهت درد آن حين نفاس . عرعر ثمرش . فسافس بوييدنش . قصب الذّريره . قنطوريون جهت آن نافع . كتان تخمش ، حقناً نافع و نيز جلوساً مؤثر . لسان الحمل حمولًا . ماء الكبريتى جلوساً ، جهت آن نافع . مزمار الرّاعى شرباً . مشكطرامشيع . نمر مغزش ، حمولًا رافع آن . وجّ جلوساً نافع . معجون الارسطون ( 2 ) مفيد . شربت هندى ( 50 ) . دهن الزعفران ( 5 ) جهت اوجاع آن نافع . حمول ( 36 ) يسير ، جهت اوجاع حارّه و بارده ، مجرّب . قروح رحم بنج فرزجاً و نيز جهت رطوبات . خبّه فرزجاً . رصاص طلاءً ، جهت جراحت آن . زراوند جهت رويانيدن گوشت در آن . زعفران روغنش ، جهت تنقيهء قروح آن و نيز حمولًا ، جهت قروح خبيثهء آن نافع . زيتون برگش ، حقناً . شادنج طلاءً ، جهت جراحت آن بىعديل . غاريقون شرباً . لبن الاتان جهت جراحت آن و نيز حقناً ، منقّى آن . ورد احمر . فرزجهء ( 23 ) . شقاق قُبُل مرهم ابيض ( 7 ) جهت آنچه از حرارت باشد نافع . زخم فرج زوفاى رطب طلاءً . صبر ذروراً ، به غايت نافع . حكّهء فرج لسان الابل استنجاءً ، مسكّن آن . فرزجه ( 42 ) جهت رفع حكّه و اختلاج رحم و فرج ، مجرّب .